لباس جدید پادشاه

چپ یا راست ؟                                                 

 

 

اصولن هیچ انسان سالمی تابع شوری و بی نمکی افراط گرایانه نیست.                  

تا آنجا که میان رشته ای بودن در دستور امروز ما قرار گرفته                            

آنچه مسلم است رقیق شدن تخصص ها عامل به صدا در آمدن زنگ خطر برای گوش کسانی است که یا با ریسمان زربافت کلاسیسیسم خودشان را حلق آویز کرده اند یا در سراب مدرنیته له له می زنند .

 در هر صورت نمی توان منکر کمرنگ شدن سطح موازین دقت و انضباط های فکری شد .                                                 

با این وجود نواحی اندیشه ای می توانند در این زمینه ایدئولوژی های ذی قیمتی را به اشتراک بگذارند.

 

بین موضوعی که ذاتن ژرف و دشوار است با موضوع بی محتوایی که پیش پا افتاده بودنش را پشت نثریا نظمی  _ به عمد مبهم _ پنهان کرده، زمین تا آسمان فرق است .

البته کسانی که به استفاده از لحن مبهم متهم هستند دفاعیه های پر و پیمانی دال بر دشواری موضوع مورد تخصص خود ارائه می دهند ( توجه کنید دفاعیه های صرفن دهان پر کن ) که حاکی از تسلط بر زبانی فنی پس از سال ها مطالعه است .

اولن وقتی دشواری اصیل است معمولن می توان به زبانی ساده در سطحی مقدماتی چار چوب و بیس آن نظریه را محدوده چینی کرد .

دوم اینکه معمولن مسیر مشخصی وجود دارد که ادامه دادن آن _ هر چند هم طولانی و نفس گیر _ منتهی به موضوع مورد نظر خواهد شد .

برعکس راکبان گفتمان های مبهم (!) از مخاطب خود انتظار جهش یا تجربه ای مکاشفه وار را دارند .

در واقع کاربرد زبانی آن ها در کنکاش های فکری دارای ترفندی بزرگ است .

مطلبی مفصل در لفافه ای از ابهام می تواند مخاطبان نسبتن بی تجربه را جذب کند .

و در صورت بر ملا شدن بی معنایی و پوچی آن موضوع ، مولف همیشه می تواند در دفاع از خود ادعا کند که حرف هایش را به درستی نفهمیده اند و به این شگرد عقب نشینی کند .

پست مدرن : نفی فرا روایت ها ؟                                                          

 

فکر میکنم دیگر وقت آن آن است که ارزیابی  مثبتی از پست مدرنیسم ارائه دهیم .

آنچه تا کنون در سیل ادبیات پست مدرنیستی بر آن تاکید شده است جوهره ی آنارشی،بی نظمی، آشفتگی ، بی ریشگی ، بی ژرفایی، سطحی بودن ،یاس و نومیدی آن است.

و آنچه که در این میان نا دیده گرفته شده است وجوه مثبت و سازنده ی خلاق ، ابداعی و ابتکاری آن است نظیر تنوع ،گونه گونی ،آزادی ، خلق و اکتشاف ، شکستن ساختارهای مستقر و موجود ، عدم ایجاد ساختارهای تاسیسی و بالاخره امکان شناخت و درک یکدیگر .

 پست مدرنیسم را نباید به مثابه ی توهمات روشنفکری ، فریب و حقه ی زبانی ،لفاظی های عالمانه ،آروغ های روشنفکرانه ی از سر بی دردی و بی خیالی یا بحث هایی آکادمیک که دور از زندگی واقعی در تالارهای ادبی صورت می گیرد تلقی کرد.

بلکه آن را باید به مثابه ی مرحله ای تاریخی در تاریخ بشر دانست  که امکانات و تسهیلاتی را در اختیار وی قرار داد که هرگز تا این حد وجود نداشته است .

مرحله ای که انسان های مختلف و فرهنگ های متفاوت را آنچنان به هم نزدیک و متحد ساخته که هیچ گاه سابقه نداشته است.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

برداشتی آزاد از :

 

چرندیات پست مدرن ( الن سوکال / ژان بریکمون)

پست مدرنیسم و اسلام (اکبر احمد )

نگاهی به زندگی ، آراء و آثار ژان – فرانسوا لیوتار (حسینعلی نوذری )

 

پریا تفنگساز/ تابستان85

|+| نوشته شده توسط پریا تفنگ ساز در چهارشنبه بیست و نهم شهریور 1385 و ساعت 9:43 | 

منوی اصلی

نوشته های پیشین

پيوندها

امکانات

  RSS