دستاتو کم دارم، دستاتو می بخشی !

سلام بعد از گذشت این همه وقت بالاخره فرصت پیدا کردم این طرفا آفتابی بشم ... اونم به مدت ۱۵ دقیقه ناقابل!

راستش می خواستم برای پست جدبد دو تا از ترانه هامو بزنم که قبلا آقای محسن آزادی لطف کرده بودن و در پست اخیرشون که ویژه ی معرفی اعضای کانون ترانه ی اصفهان هست این دو ترانه رو گذاشتند.

در هر صورت باز هم به رسم خالی نبودن عریضه این دو ترانه رو می ذارم برای این پست:

 

   « 1»

دستای پیوندی، جیبای تو خالی

گوشاتو می گیری، چشماتو می مالی

 

بازم همون وضعه، بازم همه هسن

لجبازیای تو، دلتنگیای من

 

این حس خوبی نیس از کوره در می رم

دستامو از جیبم ... آسوده تر می رم

 

پاهای دلگیر و پاهای دل‌خسته

آروم عزیز من آروم زبون بسته

 

دستامو گم کردی بابای سرگردون

من موندم و کوچه حیرون دستامون

 

دستاتو کم دارم، دستاتو می بخشی !

خیلی بدم خیلی! اما تو می بخشی!

 

دردای خواب آور  بی میل بهبودی

تنها کجا رفتی ؟ بی من کجا بودی؟

 

دنبال یک انگشت تو بهت انگشتر

بچه ترم می شم بابای بی دختر

 

بابای روزای دلتنگی و بوسه

این اشک می ریزه این بغض می پوسه

 

 

                                              «2»

رها کن دستمو افتادن من اختیاری نیست

دیگه راه گریز از منجلابِ بد بیاری نیست

زمین و آسمون دستای آویزون بسه دیگه

پلای پشت سر پوسیده و داغون بسه دیگه

رها کن دستمو از ارتفاع مرگ می افتم

که از سرشاخه ی دستات شبیه برگ می افتم

تقلا می کنی و حجم ما از ماسه پر می شه

همین قده تا که بشماری از یک تا سه پر می شه

چه فرقی می کنه آرامش من عین تکراره

همین دستای معمولی برام یادآوره داره

رو این کوه معلق اوج می گیری و می افتم

تقلا می کنم برگردمو یاد تو می افتم

نمی ترسم از اینکه چی ته این دره پنهونه

که چن تا قلب پوسیده زیر این خاک مدفونه

زمین و آسمون دستای آویزون بسه دیگه

پلای پشت سر پوسیده و داغون بسه دیگه...

 

 

 

 

در ضمن دوستان اصفهاني مي تونن مجله پست مدرن( ایرانشهر) رو كه با تلاش بعضي از دوستان

در كرمانشاه تهيه شده از خانه ادبيات حوزه هنري واقع در خيابان استانداري- خ سعدي

تهيه كنند...

 

  

 

 

 

 

 

|+| نوشته شده توسط پریا تفنگ ساز در چهارشنبه دوازدهم دی 1386 و ساعت 15:14 | 

منوی اصلی

نوشته های پیشین

پيوندها

امکانات

  RSS